Van Phnom Penh tot lesgeven in een klooster in Siem Reap!

De dagen in Phnom Penh heb ik rustig doorgebracht, links en rechts wat bekeken en vooral wat plannetjes uitgedacht. De mensen in mijn hostel, wat tevens een restaurant/bar was, waren gezellig. Veel interessante gesprekken en leuke momenten. Een minder leuk moment was dat een persoon van de groep mensen waar ik mee optrok, op de avond van vertrek werd aangereden door een scooter en een tuk tuk… Resultaat was dat hij werd afgevoerd door een ambulance en dus wat langer kon blijven. Vanuit Phnom Penh heb ik de nachtbus richting Siem Reap genomen.

Siem Reap is een kleine stad dicht bij de wereld beroemde Angkor Wat tempels.

Aangekomen rond een uur of 5/6 in de ochtend en direct naar mijn hostel gegaan… Een aardige plek met een zwembad! Her personeel dat er werkt vallen allemaal in de categorie knakworsten en van klantvriendelijkheid of service snappen ze weinig, Desondanks wel een van de goedkopere plekken in town met een zwembad.

Ondanks een reservering mocht ik mijn (lege) kamer niet in voor half twee en moest mijn rugzak maar ergens anders liggen. Na het niet krijgen van mijn gratis ontbijt had ik geen zin om bij deze koekerts te blijven, en ben er dus maar direct op uit getrokken om de stad te verkennen.
Gedurende de dag verschillende markten, het paleis en de tempels bekeken. Bij een van de tempels zat een jonge monnik buiten met een hondje te spelen. Ik raakte met hem aan de praat waarbij in een interessant gesprek vele zaken de revu passeerde. hij gaf aan dat hij in het klooster engelse les geeft aan de armere mensen/kinderen waarvan de ouders geen geld hebben om scholing te betalen. Dit interesseerde mij wel, wat al snel uitliep op de vraag of ik hem wilde helpen met de lessen op die dag! Dat laat ik mij geen twee keer zeggen, en besloot om aan te schuiven en te helpen bij zijn te geven lessen.

Aan het eind van de dag ben ik richting de Wat Bo tempel gegaan. Na een hartelijk ontvangst bij het aangrensende schoolgebouw, gingen we van start. Het doel was zoveel mogelijk conversaties met de leerlingen te maken en gaande weg zoveel mogelijk in de engelse taal te sturen.

Na alle 16 leerlingen met een leeftijd van 14 tot en met 22 jaar in een grote kring te hebben geplaatst, zijn we begonnen met een voorstel ronde. De meesten van de leerlingen hadden 1 of 2 maanden engels geleerd en konden desondanks best aardig uit de voeten met de taal.

Na het voorstellen kwamen de vragen en antwoorden. Gaande weg wat tekst en uitleg gegeven over conversaties en het nut van het leren van de engelse taal. Daarnaast een uitleg hoe ze de antwoorden, die eerst uit alleen woorden bestonden, om konden vormen naar hele zinnen. Door de woorden uit de vraag te hergebruiken en deze te herhalen ging dit verbazing wekkend goed!
Enkele waren in het begin behoorlijk verlegen en praatte niet veel, maar door iedereen in het gesprekken te betrekken, veranderde dit al snel.
de tijd vloog voorbij waarbij ik, maar ook zeker de leerlingen er veel plezier in hadden!

Wat een toffe belevenis!