Saigon en de Mekong delta

Na wat relaxte tijd op het strand van Nha Trang te hebben doorgebracht, hebben we de nachttrein naar Ho Chi Minh genomen. Ho Chi Minh is het vroegere Saigon.

De trein was in vergelijking met de bus een comfortabele manier van reizen. Onze trein was niet geheel volgeboekt, dus we hadden een eigen coupe in de treinwagon en hebben heerlijk kunnen slapen… Totdat we de eindbestemming naderde wisten we niet dat elke coupe een luidspreker bleek te hebben, waarmee met Vietnamese pop muziek de wake-up call werd verzorgd… om 4 uur in de ochtend! Martine vond het maar niks… En ik mede daarom des te leuker!
In de vroege ochtend op pad gegaan om een hotel te vinden. Het viel ons op dat de hotelprijzen in Saigon wat hoger zijn dan in de rest van Vietnam. Om wat geld te besparen daarom een van de goedkopere wijken opgezocht. De straten in de door ons gekozen wijk zijn levendig maar de criminaliteit hoger, voornamelijk door de grote hoeveelheid zakkenrollers. Bij aankomst kwamen we er achter dat er een zakje van Martine haar backpack was opengeritst (gelukkig niks verdwenen) dat iemand, bij het lopen op straat, de telefoon al rijdend op een scooter uit je hand probeerde te grissen… En dat bij vertrek wat geld verdwenen was uit Martine haar tas!
Gedurende het verblijf in Saigon extra allert op de spullen geweest!

We hadden het geluk dat we de stad bezochten tijdens het Tet festival, het Vietnamese nieuwe jaar. Het nieuwjaarsfeest om dit jaar, het jaar van de geit, in te luiden.
Gedurende de avond kwamen er groepjes mensen met trommels en verkleed als draak, dansend door de straten. Een grote straat was compleet afgezet voor verkeer en als park versierd met bloementuinen en planten. Ook was er een groot podium met (Vietnamese) live muziek waarbij meer dan tienduizenden mensen op oudjaarsavond dit deel van Saigon bezochten.
Iedereen kwam uiteraard met de brommer naar deze place to be, waardoor er in de aanliggende straten en kruispunten verschillende verkeersinfarcten ontstonden. Geweldig om iedereen in deze mierenhoop te zien krioelen!

Grappig om t merken was dat er totaal geen alcohol op straat werd gedronken en dat er om twaalf uur ook geen countdown was! Rond middernacht zelfs enkele minuten na twaalf begon er ergens een gigantische vuurwerkshow, echter wist blijkbaar niemand waar dit zou gaan gebeuren. Dit bleek uit het feit dat plotseling iedereen begon te rennen om een plaatsje met goed uitzicht te vinden. Opmerkelijk was dat niemand tijdens de jaarwisseling elkaar een gelukkig nieuwjaar wenstte. En dat na de vuurwerkshow, iedereen z’n brommertje startte om in de super drukke file opweg naar huis te gaan… Wat een grappige ervaring!

De volgende dagen waren de meeste winkels gesloten en was er nagenoeg niemand op straat te vinden. De meeste Vietnamesen gaan familie bezoeken doen en er binnenshuis een gezellige tijd van maken.
Daarbij gebeuren er verschillende rituelen zoals het uitwisselen van geluksgeld en gelukpakketen. Deze worden ook vaak weer op de stoep in een emmer verbrand.

Gedurende de dagen in Saigon hebben we uiteraard verschillende dingen bekeken. Naast veel voor het tet-festival versierde straten hebben we een bezoek gebracht aan een interessant museum met schatten uit de oudheid. Daarnaast hebben we onder andere wat oude gebouwen en de Saigon zoo bekeken.
Het viel ons op dat Saigon een leuke grote Vietnamese stad is, maar met een niet echt uitgesproken eigen identiteit. Met de ervaringen van de eerder bezochtte plaatsen hadden we er dan misschien ook iets meer van verwacht.

Vanuit Saigon zijn we enkele kilometers verderop, naar de Cu Chi tunnels gegaan. Dit is een tunnelstelsel dat gedurende de oorlog werd gebruikt door de Vietcong. Het werd gebruikt om de Amerikanen ongemerkt als verrassing aan te vallen. De kleine tunnels van 1,2m hoog zijn nog intact en als gewenst kon je er, op drie meter onder de grond, doorheen kruipen. Vooraf werd er een video getoont met een algemeen verhaal over de oorlog. Daarna volgde een verhaal en uitleg van de gids over het doel, de opbouw en het nut van de tunnels. Het stelsel was een heel doolhof van tunnels waarbij de kleine Vietnamezen door kleine luikjes omhoog konden komen om de vijand te beschieten. In het gebied waren ook enkele door de Vietcong gebruikte booby-traps te zien. Naast de door ons eerder geziene tunnels was dit een interessante aanvulling.

Behalve Saigon is er in het Zuiden van Vietnam ook de Mekong delta te vinden. Dit is het gebied waar de Mekong rivier door Vietnam stroomt. De waterrijke omgeving zorgt ervoor dat dit gebied zorgdraagt voor de grootste productie van rijst in Vietnam en Zuid Oost Azie.
Het gebied heeft mooie rijstvelden en schitterdende natuur wat mooie idilische plaatjes kan geven, deze plek wilde we dan ook graag bezoeken.
Door onze nog maar kleine beschikbare tijd in Vietnam waren we genoodzaakt om een dagtour met een van de vele touristenbureaus te doen. in Saigon begint elke man met z’n hond een toeristenbureau, waardoor het aanbod van verschillende tours reuze groot is. Klein nadeel daarbij is dat je door de bomen het bos ook niet meer ziet. Uiteindelijk hadden we een partij gevonden waarmee we de tour wilden maken.

In de vroege ochtend zou de bus om half acht vertrekken. Wij zijn dus al vroeg uit de veren gegaan om eerst wat te ontbijten en een koffie te nuttigen. De bus vertrok na verwachting al een klein uurtje te laat om twee uur later aan te komen in het te bewonderen gebied. In een kleine haven stond een boot te wachten waarmee we naar een van de eilanden in de rivier delta werden vervoerd.
De 3000 inwoners op dit eiland leven, volgens de gids, van het boerenbestaan. Ik kreeg al snel de indruk dat dit “boerenbestaan” verhaal niet helemaal klopte… Of ze zouden de vele toeristen als hun vee moeten beschouwen! Na een wandeling van een aantal honderden meters tussen souvenierkraampjes kwamen we aan in een restaurant achtige omgeving. Hier werd honingthee geserveerd. De honing was afkomstig van het eiland en werd verwerkt in heeeeel veel van de tijdens de thee pauze aangeboden producten. De weg vervolgend kwamen we bij een andere plek waar we konden genieten van traditionele Vietnamese muziek. Na plaats te hebben genomen op lange banken waar ons wat fruit werd aangeboden kwam er een klein groepje mensen aangelopen die muziek kwamen maken. De zang klonk door de kleine aan hun lijf gebonden versterkertjes alsof deze uit een megafoon kwam… Uiteraard kwamen ze tijdens de muziekmakerij al langs om het fooitje voor de band op te halen…
Naast een plaats waar kokossnoepjes gemaakt worden, en een roeibootavontuur met teveel roeiboten in een te klein kanaal waar te weinig te zien was, bespaar ik jullie de rest van de details van deze heel erg toeristische tour… Hoogtepunten waren een kleine fietstocht waarvan we de route zelf konden invullen en een bootvaartje terug naar de bewoonde wereld.
In de bus naar huis hebben we gelukkig nog wat van de omgeving kunnen zien, echter was ik van alle indrukken vrij moe geworden en viel ik tenslotte tijdens de terugreis nog in slaap ook!

Na deze toch wel grappige en niet alledaagse dag was het de volgende dag tijd voor ons om Vietnam vaarwel te zeggen. Met leuke, mooie en goede herinneringen stapten we op het vliegtuig op weg naar Kuala Lumpur in Maleisië. De terugreis is hiermee begonnen!