Op de motor naar Hoi An

De route van Hué naar Hoi An wilden wij op de motor afleggen. Na wat informatie te hebben verzameld over hoe dit aan te pakken, de volgende dag een motor gehuurd en onze bagage zou afzonderlijk gebracht worden naar een afgesproken plaats.

Normaal gesproken worden voor deze trips veelvuldig scooters ingezet waarbij niet geschakeld hoeft te worden. Maar na een uitleg waarom en dat ik zeker wel weet hoe te moeten schakelen, toch een iets mannelijkere motor meegekregen. Een 30jaar oud model Honda Win met een “dikke” 100cc 1 cilinder motor…

In eerste instantie ging mijn hartje er niet veel sneller van kloppen, maar na het horen van het uitlaatgebrul en het zien van het aangepaste “slipper” schakelpedaal kreeg ik de welbekende glimlach van oor tot oor!
Allebei een plastic pothelmpie op de bol, een zonnebril op de neus en gaan!

De route was in totaal een kleine 150km waarbij onderweg veel interessante zaken voorbij kwamen. Vooraf waren er op een kaart wat interessante plekken aangegeven om te kunnen bekijken.
Allereerst moest ik een klein beetje wennen aan de chaos op de weg. (wat zij hier verkeer noemen) Iedereen rijdt hier maar kris kras door elkaar en toetert naar alles wat beweegd. Stoplichten zijn een soort van advieslampjes en de meeste verkeersdeelnemers zijn vies van in de spiegels kijken. Maar het wennen dat was gelukkig al na een aantal straten gebeurd. (Waarschijnlijk dat de meeste daarna aan mij moesten wennen…)

Een klein half uurtje lekker getoerd en de drukte in de stad verlaten. Op een gegeven moment langs een doorgaande weg even gestopt om een sigaretje te roken. Tot mijn grote verbazing zag ik dat de as van het voorwiel voor een deel uit het wiel was gelopen. De moer waar deze mee vast hoort te zitten, was blijkbaar los gekomen… Helaas zelf geen gereedschap bij me, maar met een steen en met de hand de as en de moer wat vaster kunnen zetten. Daarna direct maar de plaatselijke bromfietsknutselaar opgezocht om alles even goed aan te laten draaien. Deze begon fanatiek te friemelen aan het voorwiel en probeerde alles uit elkaar te halen wat hij tegen kwam. Zelfs de remvoeringen werden losgehaald. Na een uitleg van mij dat dit niet de bedoeling was werd alles weer in elkaar geschroefd. En waren we klaar om verder te gaan.

Bij het opstappen en al rijdend kwam ik erachter dat mijn voorrem niet meer werkte, waarschijnlijk omdat de afstelling na de losschroefactie om zeep was geholpen. Daarom een aantal meter verder maar (op de achterrem) even gestopt om zelf de rem af te stellen.

Op een afgelegen weg richting een waterval was er nauwelijks verkeer te bekennen. Hier hebben Martine en ik van plaats geruild om haar een eerste rijles op de motor te geven. Na een uitleg over de bediening en besturing reed ze een beetje aarzelend maar zonder problemen weg. Na wat oefenen lukte het het haar zelfs om te schakelen. De snelheid zat er nog niet in, en om toch optijd op de eindbestemming aan te komen, hebben we maar weer gewisseld.

De route vervolgde zich over een mooie bergpas met schitterende uitzichten. Boven op de berg en op de helft van de pas, was een oude fortificatie te zien van waar de vroegere grens heeft gelegen tussen het Vietnamese rijk en het rijk van de champa’s. Champa is een volk dat hier lange tijd heeft gewoond en door de jaren heen is verdreven uit dit gebied. De ruïnes werden vergezeld met bunkers die in de Vietnamoorlog waren bijgebouwd.

Nadat we de weg hadden vervolgd zijn we nog bij een markante tempel gestopt. Na het bekijken van een enorm groot wit boeddhabeeld, was het tijd voor Martine haar rijles nummer twee! Deze rijles ging als verwacht beter dan de eerste! Het rijden op de weg met ander verkeer was nog een beetje teveel van het goede, maar het begin is er!

Uiteindelijk de weg vervolgd naar Hoi An waar we laat (in de schemering) aankwamen. Totaal uitgewaaid van een reuze leuke dag op de motor!