Dolfijnen in de Mekong van Laos tot Cambodja

Na Vientiane in Laos doorgereis naar de 4000 eilanden van Laos. Dit is een gebied in het zuiden en staat bekend om de mooie natuur. De Mekong rivier wordt hier heel wijd en in de rivier zijn verschillende “plukjes land” te vinden. Wat in feitelijk de 4000 eilanden moeten voorstellen. De rivier die ik voorheen alleen als een bruine water/modder stroom heb gezien verkleurde hier naar blauw en groen. een mooi gezicht om te zien.

De reis vervolgde naar de grens van Cambodja. Betaald om met een boot naar de grens te gaan, maar al snel bleek dit “verkeerd” gecommuniceerd te zijn en met een busje te gebeuren… Bij de grens kon t spektakel beginnen!

Allereerst werd mijn temperatuur opgemeten op m’n hals, een vragenlijst juist beantwoorden en ik werd gezond verklaard, Medische keuring doorstaan!
Volgende wat ik moest doen was een visum regelen. Het met sloophout inelkaar getimmerde visum office bevond zich aan de andere kant van de grens… Maar door onder de slagboom heen te kruipen was deze vrij eenvoudig te bereiken. Het visum koste rond de 30 dollar. Ik had vooraf al mijn Laos geld omgewisseld voor dollars, echter precies niet genoeg. Maar verwachte dat er vast wel iemand zou zijn die mij uit de brand kon helpen… Na genoeg dollars bij elkaar gesprokkeld te hebben, mijn visum in ontvangst genomen en de na t invullen van een arrival kaartje de customs gepasseerd. Welcome in Cambodia…

Een halve kilometer asfaltweg af lopen om bij een bus te komen die mij verder kon brengen. De bus had helaas wat vertraging, aangezien er het een en ander mis bleek te zijn. Maar door een handige snuiter met een keukenmes werd dit snel en vast niet vakkundig gerepareerd. Eindelijk opweg naar Krati in het midden van Cambodja.

Vooraf was mij beloofd dat de reis in het totaal 4uur zou duren… Door eerdere ervaringen, had ik mijn verwachtingen vooraf al wat bijgesteld zodat het alleen maar mee kon vallen.
Na een aantal uren stopte de bus en moest iedereen overstappen. Nadat nagenoeg iedereen was vertrokken, richting verschillende bestemmingen, kwam mijn vervoer aanrijden… Een bestelbusje met teveel stoeltjes voor t busje maar te weinig stoeltjes voor het aantal mensen dat mee moest. Na een beetje proppen en duwen zaten we met 24 mensen een scooter, een tiental rugzakken, drie kippen en een aantal zakken rijst in een bestelwagen!

De chauffeur wist het gaspedaal goed te vinden en scheurde er lustig op los! De weg veranderde van asfalt naar slecht asfalt en later naar nog slechter asfalt. Op een gegeven moment zo slecht dat het zelfs een soort grindpad was! Dit deerde de afgekeurde Niki Lauda echter niks, want de inhaalmanouvres logen er niet om! ik begreep dat ik hier te maken had met een echte PRO!
Zelfs nadat een grote steen van een tegemoetkomende auto de halve voorruit verbrijzelde en je door het stof niet verder dan 10m vooruit kon kijken, wilde de driver niets te niet doen aan zijn rondetijden! Waar de meeste lotgenoten in het busje het steeds minder leuk begonnen te vinden, kreeg ik steeds meer schik  in deze opbareweg-autocross. (voor de mensen uit Noord-Holland, schik betekend plezier!

Ondanks dat we nog niet op de plaats van bestemming waren, stapte de meeste mensen uit op de eerste de beste halte… Recht voor een prima hotel voor weinig geld!

Een mooi begin in Cambodja!

De dag erop wilde ik een motor huren om de omgeving te verkennen, maar helaas was alles volgeboekt en was er alleen nog maar oude damesfietsen beschikbaar! Een fiets voor Aziatische dames, die gemiddeld bijna half zo lang zijn als dat ik ben… Even de verwachtingen bijstellen en het was een meer dan prima keus!
De regio staat bekend om de zoetwater rivier dolfijnen die in de Mekong zwemmen.
De populatie hiervan is wereldwijd rond de 85, dus ze zijn vrij bijzonder om te bekijken. Op m’n fietsje gestapt en opweg gegaan naar de dolfijnen spot.
Ik moest nagenoeg 20 kilometer fietsen door de omgeving om uiteindelijk op de plaats van bestemming te komen. Onderweg bij een vrouwtje een kokosnoot leeg geslurpt en de omgeving bewonderd. De mensen zijn hier arm en hebben niet veel. De huizen zijn houten hutjes en de meeste mensen leven voor hun huis met een winkeltje of werkplaatsje. Iedereen ziet er gelukkig uit en dit bleek ook aan het feit dat iedereen lachte en nagenoeg alle kinderen “hello” “hello” riepen! Na t uit delen van enkele high-fives, bedacht ik mij dat ik als witte reus op een te kleine fiets en een oranje zonnebril ook wel een bijzondere verschijning ben in deze omgeving.

Bij aankomst op de dolfijnen spot bleek je met een boot mee te moeten gaan om de watervrienden ook daadwerkelijk te kunnen bekijken. De vriendelijk ogende afzetters vroegen 9dollar voor een 60min bootvaart… Een behoorlijk hoog bedrag voor hier, maar ik had er tenslotte 20km voor gefietst. Even slikken, betaald en opgestapt.
Op naar de dolfijnen!

De nagenoeg tandloze “kapitein” en zijn geel geschilderde vlot stonden al klaar voor vertrek en na het starten van de motor ging het avontuur beginnen!
Ik had mij prima gepositioneerd op de boot en zat lekker in het zonnetje. In mijn positie had ik een goed zicht over het water, ik dacht: “laat die dolfijnen maar komen!”

Helaas stopte na ongeveer 75m plotseling de boot! Mijn tandloze vriend brabbelde wat en wilde wat duidelijk maken… Ik begreep er geen snars van, maar met een natte vinger tekende hij 2$ op de boot. Het werd me duidelijk, de 9dollar boot tocht van 60 min, kon niet verder doorgaan dan 75m en 10min. Tenzij ik twee dollar extra aan de schipper zou geven…..
Met stomheid geslagen, bedacht ik dat ik deze keer mijn verwachtingen niet wilde bijstellen. Maar na een aantal keren te hebben uitgelegd dat ik vooraf al teveel had betaald, bleef de man voet bij stuk houden. Het mannetje bleef maar eisen over het extra geld! Aan alle kanten werkte deze afgekeurde matroos mij behoorlijk op de zenuwen. Er zat dan ook niks anders op, dan een beetje van mijn woede te tonen aan de beste man…

Gelukkig was dit een taal die hij wel wilde verstaan en vervolgde we onze tocht om uiteindelijk de mooie en fascinerende rivierdolfijnen te bewonderen. Wat een mooi gezicht hoe deze diertjes in hun natuurlijke habitat leven. Aan alle kanten van de boot kwamen de beestjes wel een keer omhoog. Wat een leuke ervaring!