De weg naar Alice Springs, de Outback…

Vanuit Adelaide zijn we onze weg vervolgd naar Alice Springs. Dit is nagenoeg het midden van Australië.

Er is een weg die daar naar toe gaat, dit is een weg vanaf de Great Ocean Road langs adelaide, direct naar Alice Springs.
Ik dacht even dat mijn navigatie kapot was, want er stond toch echt 1045km rechtdoor en dan….. Weer recht door! Geniaal!
De weg gaat dwars door de outback waar het leven en de natuur toch net even anders is dan in de rest van de wereld.

Op de eerste dag wilde we coober pady halen, een afstand van ongeveer 750km. Onderweg een aantal keren gestopt om van de vele uitzichten en wezeloze zaken langs de kant van de weg te genieten!

We hadden gehoopt een aantal kangaroes te zien, dit is behoorlijk gelukt, jammer dat er geen een in levende staat was….

Deze dieren en een hele boel andere, worden door van de weg gereden door de enorme road trains. (hele grote vrachtwagens met soms wel 4 aanhangers die 110km/h rijden zonder te (kunnen) stoppen)

‘s avonds toen we uiteindelijk Coober Pady hadden gehaald hebben we daar op een camping (lees: tuin van een hotel) onze tent opgezet en zijn gaan slapen. De volgende ochtend kwamen we er pas achter in wat voor een “cowboy dorp” we beland waren! Het dorp is een nederzetting van mijnwerkers die daar in de oude mijn stelsels en grotten leven (dugouts). Alles wat ze ooit aan spullen hadden, hebben ze nog en staat aan straat! De oudste voertuigen de een nog roestiger dan de ander! Mooi om te zien!
Met onze rit door t dorpje stuitte we op een voor bezoekers opengestelde mijn. Voor een paar dollar een leuke rondleiding en uitleg over Opal mijnen.

We vervolgde onze weg en wilde in de avond aankomen in Alice Springs. Na een lange tocht met bijzondere zaken (beschoten/gesloopte/verbrande auto’s en de nodige levende dan wel dode dieren) langs de weg is dit ons ook gelukt!

De maffe Nissan Micra begint me steeds meer te verbazen… Prima auto voor in het terrein, en hij houd zich goed bij 3uur lang plankgas met 150km/h door de outback met een bloedhete temperatuur van 40graden! Heb er zelfs de 180 mee aangetikt… De stabiliteit wordt wel minder bij het paseren van een Road Train!
Jammer dat het verbruik wel zakt van 1 op 20 naar 1 op 11! (Toch nog een beetje het gevoel alsof ik een landcruiser onder mn kont heb ;-))

Later zullen we onze weg vervolgen richting Kings Canyon en natuurpark Uluru.